Fintzas dae pipios, candu cumintzamus a disenniare, nos imparant chi sighire un’ischema rapresentat una limitatzione a sa tendèntzia naturale nostra a s’espressividade.

Totu is iscolas imparant, finas dae sa primu infàntzia, a lassare espressare su pipiu liberamente, belle comente chi s’ischema o sa forma geomètrica fiant un mostru chi papat sas emotziones cuadas in su disinnu a manu lìbera.

A dolu mannu, custu cumbinchimentu est raighinadu bene in sa mente de medas graphic designer, chi fuent dae sas “grìllias” cumente chi fiant una presone chi lìmitat sa creatividade.

Giustu pro crèschere custa sensatzione, a is bortas in àmbitu gràficu, si tirat a sostituire su fueddu “grìllia” cun “gàbia”. Custu gènerat un’efetu negativu: nos dat s’idea chi est calicuna cosa chi impresonat sa creatividade e cunfirmat cantu imparadu dae piticos.

In realidade sas grìllias non sunt custringhiduras. No funt “gàbias”: sas grìllias, in su graphic design, funt pròpiu su contrariu! Funt su campu de giogu inue giogare liberamente; su follu biancu de inue si mòvere de manera ordinada. Funt su puntu de cumentzu de dònnia progetu de design.

“Su grid system (s’amenta de sas grìllias) est un’agiudu, no una garantzia de sutzessu. Permitet de nde fàghere totu una sèrie de impreos, intre sos cales su designer podet agatare una solutzione dèchida a s’istile personale suo. Ma bisòngiat imparare cumente a ddas impreare, sas grìllias; est un’arte chi recheret pràtica.” – Joseph Müller-Brockmann